TAYVAN

Tayvan Çay Kültürü, Çin Cumhuriyeti ya da gayrıresmi adıyla Tayvan, Tayvan Adası ile Penghu, Kinmen, Matsu ve bazı diğer adacıklarda yerleşik, pek çok ülke tarafından tanınmayan Uzakdoğu ülkesi. 1912’de bugünkü Çin Halk Cumhuriyeti topraklarında kurulan ülke Birleşmiş Milletler üyesiydi. Tayvan da dahil olmak üzere çevre adaları II. Dünya Savaşı sonrasında sınırları içerisine dâhil etmişti. 1949 yılındaki Çin İç Savaşı’nı Çin Nasyonal Partisi’nin kaybetmesi üzerine ülke Çin Komünist Partisi yönetimine girdi ve komünist parti tarafından Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) kuruldu. Çin Nasyonal Partisi lideri Çan Kay Şek Tayvan adasına kaçtı ve Çin Cumhuriyeti’nin burada devam ettiğini dünyaya ilan etti.

1949 yılındaki bu yeniden kuruluş başta Batılı ülkeler olmak üzere dünya devletlerinin çoğunluğu tarafından kabul gördü. 1971 yılına gelindiğinde değişen dünya dengeleri nedeniyle Çin Cumhuriyeti (Tayvan) Birleşmiş Milletler’den çıkarıldı ve yerine ÇHC dahil edildi. Günümüzde Çin Cumhuriyeti sadece 23 ülke tarafından tanınmaktadır ancak birçok ülke gayrıresmi olarak ekonomik ve kültürel ilişkilerde bulunur. Günümüzde Çin ifadesi genellikle Çin Halk Cuhuriyeti’ni ifade etmek için kullanılırken, Çin Cumhuriyeti’ne ise Tayvan denmektedir. Bunun yanında Tayvan, uluslararası kuruluşlara Çin Taypesi (Chinese Taipei) adı ile üye olmuştur.

TAYVAN ÇAY KÜLTÜRÜ

Tayvan çay kültürü çay sanatı, çay seramonisi ve çaydan keyif almanın sosyal bir yönünü içerir. Tayvan çay kültüründe en yaygın çaylar Iron Goddess, Alpine Oolong gibi oolong türleri olup puerleri siyah ve yeşil çaylar da popülerdir. Çay kültüründe görülebilecek klasik sanat örnekleri; hat, çiçek sanatı, tütsü sanatı vb.dir. çoğu Tayvanlı çay tüketir ve çay Tayvan’da sadece bir içecek değil, kültürün bir parçasıdır. Tayvan çay kültürünün kökleri Çin çay kültürüne dayanır. Ülkeyi ziyaret edenler tüm Tayvan’a yayılmış geleneksel çayevlerini ve çay sanatı mağazalarını gezebilirler.

TAYVAN ÇAYININ TARİHÇESİ

Tayvan’da çayın tarihi VOC olarak da bilinen Hollanda Güney Hindistan Şirketi’yle başlar. 200 yıllık tarihi boyunca VOC Güney Afrika’dan Japonya’ya ticari ilişkiler kurarak Avrupalı kolonizasyonun yayılmasında büyük rol oynamıştır. Tayvan 1542’de Portekizli kaşirlerin Ihla Formosa adlı güzel bir ada keşfettikleri günden beri biliniyor. VOC Çinli Ming güçlerince Penghu yakınlarından çıkarıldıktan sonra, 1623’te Tayvan’a geldi ve Japonya ve Çin ticaretine buradan devam etti.

Hollandalılar Tayvan’ın geyik derisi, şeker, pirinç gibi ürünlerin yetiştirilmesi için uygun olduğunu kısa sürede fark ettiler. Bu ticari ilgilierini muhafaza etmek için VOC adada derhal iki kale inşa etti. Vergi isitemi oluşturdular, okullar ve kiliseler inşa ettiler, toprak mülkiyeti ve tarım üretimi de dahil olmak üzere hayatın hemen her yönünü ilgilendiren yönetmelikler ve kurallar koydular.

Çinli göçmenleri şeker kamışı ve pirinç ekimi için teşvik ettiler. Fuijan bölgesi tüccarları Hollandalılara Çin çayı tedarik ettiler. 1645’teki VOC valiliği raporu Tayvan’ın merkezi dağlık bölgesinde yerel bir çay türünün yetiştiğini rapor ediyor.

Qing Hanedanlığı (1796-1895)

Tayvan’da iki çayın yerel, yabani alttürü Tayvan Dağ Çayı ve Kırmızı Filiz Dağ Çayı 17. Yüzyılın başlarında keşfedildi. Bununla birlikte ekonomik değerleri azdı ve tadı acı, yaprakları kırılgan ve ince olduğu için de yaygın şekilde kullanılmıyorlardı. Qing Hanedanı döneminde Fuijan bölgesinden değişik çay türleri getirildi ve Tayvan’ın kuzeyinde ekimler yapıldı. İngiliz tüccar John 1865’te Tayvan’a kafur endüstrisini gözlemlemek için yaptığı ziyareti sırasında tayvan’daki çay pazarını keşfetti. Dodd Newyork’a ilk ihracatını yaptığında sürpriz bir şekilde bu ihracat Tayvan çayını meşhur etti ve bu şöhret diğer ihracatçıların da dikkatini çekti. Böylece Tayvan çay sektörü de gelişmeye başladı.

Japon Sömürge Dönemi (1895-1945)

Tayvan’ın işgali sırasında Japonlar çay bahçelerini genişletti ve dört ana yerel çeşidin (Qingxin Oolobg, Qingxin Damo, Daye Oolong, Ying Zhi Hongxin) ekilmesi için teşvik başlattı. Bunun yanında siyah çay ekimini ve üretimini geliştirmek için bir araştırma enstitüsü kuruldu.

1926 yılında Tayvan Assam çay türüyle tanıştı ve Nantou bölgesindeki Yuchic yerleşiminde ekimi yapıldı.

Günümüze Kadarki Tarih (1945’ten sonra)

1980’lerde çay içen nüfus ve çay tüketimi hızla artmıştır. Çayın tanıtımının da atkin şekilde devam etmesiyle tüketiciler çay sanatına yönelmeye başladı ve seçici tüketiciler haline geldi. Sonuç olarak Tayvan’da çay endüstrisi ihracattan ziyade iç pazardaki tüketime yöneldi. Son yıllarda şişelenmiş çay içecekleri ve “bubble tea” baloncuklu çay geniş şekilde popülerlik kazanmıştır. Diğer ülkelerden yeni çay ürünleri getirildi, çay poşetleri vb ürünlerde pazardaki talebe göre patlama yaptı.

TAYVAN’DAKİ ÇAY YETİŞTİRİLEN BÖLGELER

Kuzey Tayvan: Hsindian, Pinglin, Mucha, Shenkeng, Shidian, Sanhsia, Nangang, ve Ilan’ı içerir.

Orta-Merkezi Alan(Thao Cho Miao): Mialoi, Hisnchu’yu içerir.

Doğu Tayvan: Taitung, Hualian’ı içerir.

Doğu-merkez Tayvan: Nantou, Pingtung, Chiayi, Taichung, ve Yunlin’i içerir.

Yüksek Dağ Bölgeleri: Alishan, Yu Shan, Hsueh Shan, ve Taitung sıralarını içerir.

Tayvan’ın ithal ettiği çaylar daha çok Thao Chu Miao bölgesinde kalır. Ancak son yirmi yılda bu bölgedeki çay üretimi oldukça azalmış dırımda, çünkü bu bölgeden çıkan çayın rekabet edebileceği bir piyasa artık çok yok. Bu araziler daha sonra golf sahaları ve yüksek teknolojili fabrikaların için araziler olarak kullanıldı. Buna karşılık Tayvan’ın başka bölgelerinde yeni çay tarlaları oluşturuldu. Nantou, Chiayi, Yunyin gibi bu bölgelerde yeni ekimlere ve üretim teknikleri geliştirmeye odaklanıldı. Bu çabalar sonuç verdi ve daha kaliteli çay elde edilmeye ve böylece artan iç ve uluslararası talebe yanıt verilmeye başlandı.

Lütfen Kitabımız için Tıklayınız!

 

Okunma 2978 defa

Yorum Ekle

Gerekli olan (*) işaretli alanlara gerekli bilgileri girdiğinizden emin olun. HTML kod izni yoktur.

Tweet DünyaÇayEvi

Parse Error: Specification mandate value for attribute data-aria-label-part
09:19AM Apr 24